Przyroda

Kutno znajduje się w północnej części województwa łódzkiego, leży na zachodnim skraju Równiny Kutnowskiej, należącej do makroregionu Niziny Środkowomazowieckiej.

Region graniczy od północy z Kotliną Płocką i Pojezierzem Kujawskim, od zachodu z Wysoczyzną Kłodawską, od południa z Kotliną Kolską i Równiną Łowicko-Błońską a od wschodu z Kotliną Warszawską(mapa obok).

 

Miasto położone jest na wysokości 113 m n.p.m., powierzchnia miasta wynosi 33,59 km². Region położony jest w południowym obrębie Wału Kujawsko-Pomorskeigo, zwanym Wałem Kutnowskim. Kutno i okolicę w całości położone są w dorzeczu Bzury.

Kutno leży w strefie o najniższych opadach w Polsce. W mieście i okolicy roczne opady wynoszą ponad 500 mm.  Roczna amplituda temperatury w Kutnie wynosi 21,7°C, najchłodniejszym miesioncem jest luty z 3,3°C a najcieplejszym lipiec z 18,4°C. Okres wegetacyjny, trwa średnio ok. 205 do 210 dni w roku.

Na terenie miasta znajduję się wiele obiektów przyrodniczych wartych uwagi, są to miedzy innymi Park Wiosny Ludów(wpisany do rejestru zabytków)  z pomnikami przyrody na terenie parku, Park Traugutta, aleja kasztanowa na ul. Barcewicza oraz na ul. Sienikiewicza.

Wykorzystano zdjęcia Pana Jarosława Makowskiego

Bibliografia:

Szymczak Paweł, Środowisko geograficzne [W:]Kutno poprzez wieki Tom 1, pod red. Szymczak Jan, Kutno-Łódź 2011, s.49-54.
Latos Andrzej, Środowisko przyrodnicze [W:]Kutno poprzez wieki Tom 1, pod red. Szymczak Jan, Kutno-Łódź 2011, s.58-89.
Mapa Polska – regiony fizycznogeograficzne według Jerzego Kondrackiego (Geografia Regionalna Polski, 2002, Warszawa, PWN, ISBN 83-01-13897-1) – By Qqerim (Own work) GFDL, CC-BY-SA-3.0 or CC BY-SA 2.5-2.0-1.0, via Wikimedia Commons